Als je merkt dat je over dingen anders denkt dan de mensen om je heen...
Als je dingen anders voelt, anders bekijkt...
Als het lijkt of je de enige bent die het zo ervaart...
Dan kan dat heel eenzaam voelen...
Je voelt je niet begrepen.
Anders.
Raar.
Je denkt dat het wel aan jou zal liggen,
want de rest ziet het helemaal niet zo.
Dan zul jij wel niet normaal zijn.
Dus pas je je aan.
Praat je er maar niet meer over.
Probeer je mee te doen met de rest.
Maar diep van binnen voel je dat het niet klopt.
Dat wat jij denkt, wat jij voelt en ervaart
voor jou heel belangrijk is.
Dat het de ruimte mag krijgen.
Maar hoe dan?
Waar dan?
Bij wie?
De eenzaamheid die deze zoektocht met zich meebrengt kan overweldigend zijn.
Je hebt het gevoel dat je nergens bij hoort.
Dat je overal tussenin hangt.
Dat je de enige bent.
Alleen...
En dan lees je iets waarvan je denkt:
"Dat heb ik ook!"
Of je ontmoet iemand die iets zegt en je denkt:
"Ja, zij snapt het!"
Stapje voor stapje ontdek je dat je niet de enige bent.
Dat je niet alleen bent,
maar dat er meer zijn zoals jij.
Dat je niet raar bent,
maar dat je gewoon nog niet
de juiste mensen had ontmoet.
En zo ontdek je steeds meer wat past.
Beetje bij beetje krijgen deze stukken van jou
meer de ruimte.
En dingen die niet meer bij je passen laat je los.
Alsof er in jou zaadjes lagen te wachten,
die nu eindelijk ruimte krijgen om te groeien
en tot bloei kunnen komen.
Omdat je nu de juiste omgeving hebt gevonden,
en de juiste voeding krijgt.
Dat werkt als Pokon voor je Ziel...
If you feel odd, different or like an outsider, don't worry.
You just haven't found your tribe yet.
- John Mark Green -
Reactie schrijven